Εγώ τίναν εγάπανα
ατώρα έντον νύφε. (x2)

Τ' εξώπορτον εσπόγγιζεν
είδεμε και εκρύφτεν. (x2)

Dimosthenis Oikonomidis was one of the most distinguished researchers of Greek linguistics and folklore, and in particular the linguistics and folklore of Pontus. He was born in Argyroupolis (Trk: Gumushane), Pontus in 1858. His father was also born in Pontus but originated from Chios. Following the destruction of Chios by the Turks in 1822, his grandfather Dimosthenis Oikonomidis was sold along with 40,000 other Greeks into the slave trade of Anatolia.

The underlying trait of all successful groups of people is unity and a common goal. The Pontic Greeks (Pontians) are a group of Greeks who originated from a historic region in north-eastern Turkey named Pontus. Greek presence in Pontus can be traced back to 700 BC when ancient Greek seafarers colonised towns along the Black Sea coast. Pontic Greeks are survivors, make no mistake about that. One thing which distinguishes them from other Greeks, is their stubbornness, their ego and of course their Pontic identity.

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ
ΟΙΚ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ
10 - 20 Αυγούστου 2010

TSAKIRIDIS Loukas TRAVEL
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΩΣΗΦ 12 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ
ΤΗΛ.: 2310/222-150 & 266-121
Περισσότερα...

Few Turks realize that the names of nearly all their major cities are versions of Hellenistic originals. Ankara was Angora, Izmir was Smyrna, Sivas was Sebasteia, Kayseri was Caesarea and Konya was Iconium.
• The Turkish name for Constantinople, Istanbul, is simply a corruption of the Greek for `up to town', eis ton poli.
• A scrub-down in the hammam may seem the ultimate Turkish experience, but the institution is in fact the linear descendant of the Greco-Roman bath-house.

Η εργασία αυτή είναι μέρος μιας προσπάθειας που ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια. Όταν το 1963 στα Κομνηνά Πτολεμαϊδος ξεκίνησα τις λαογραφικές μου καταγραφές, η πρώτη δυσκολία που συνάντησα ήταν η σωστή γραφή της ποντιακής διαλέκτου. Ένας παράγοντας που δρα ανασταλτικά σε πολλούς ερευνητές.  Ο κ. Τοπχαράς στη Γραμματική του λέει: <<Καθένας λαός καλατσεύ τη γλώσσαν ατ' χωρίς λάθος, χωρίς να εξέρ' τη γραμματικήν αθε>>. Αυτό ίσχυε, όταν η ποντιακή διάλεκτος ήταν η γλώσσα επικοινωνίας των Ποντίων.

No country in the world presents, perhaps, more interesting associations to the geographer, the historian, and the antiquary than Asia Minor. It has hitherto, however, been comparatively but little visited, and its geography has been very superficially explored. It is no exaggeration to say that there is scarcely a spot of ground, however small throughout this extensive peninsula, which does not contain some relic of antiquity, or is not more or less connected with that History which, through an uninterrupted period of more than thirty centuries, records the most spirit-stirring events ...

Μάνα κι παίρω ποπάν

δεβάζ' πάντα σην οντάν.

Πως να παίρω τον πακάλ

όθεν θέλτς εμέν εγκάλ.

ΜΕΛΑΝΟΦΡΥΔΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
Εκείνος που θέλει να χαρακτηρίσει τους Ποντίους και να μελετήσει τον κοινωνικό τους βίο, οφείλει πρώτα να διαβάσει τα ποικίλα ανέκδοτα που έχουν δημοσιευθεί στα διάφορα ποντιακά περιοδικά, τα οποία εκδόθηκαν στην Ελλάδα, από της εγκαταστάσεως των προσφύγων (1922) και εντεύθεν. Αυτά αποτελούν τον καθρέπτη του Ποντίου, καταδεικνύουν την κατά βάθος αγνή και ανεπιτήδευτη ψυχή του και βοηθούν τον ακροατή να εμβαθύνει στη σκέψη και ψυχολογία του. Το γέλιο δείχνει ειλικρίνεια.