Ο Γιάννες ο Μονόγιαννες και(ν) ο μοναχόν ο Γιάννες
ο Γιάννες επεπίρνιξεν και ‘ς σο πεγάδ' επήεν.

Εντώκεν και την μαστραπάν, εγνέφιξεν ο δράκον
εξέβεν δράκος άγγελος και θελ' να τρώει τον Γιάννεν.

Καλώς, καλώς το πρόγεμα μ', καλώς το δειλινάρι μ'
καλώς το τρώγω και πεινώ και κείμαι και κοιμούμαι.

Άφσο με δράκε, άφσο με, άφσ' με καν πέντε ημέρας
ας πάγω ‘λεπω τεμετέρ΄ς κι έρχουμε δράκε μ' φά' με.

Αρ' άμε, Γιάννε μου, άμε κι αγλήγορα έλα
πήγεν ο Γιάννες κι έργεψεν, κι ο δράκος εθερέθεν
κι όντας τερεί το πέραν κι αν' ο Γιάννες κατηβαίνει.

Recommended

Go to top