Έταιρον κι η Λυγερή παν, όλεν τον ποταμόν.
Έταιρον επέρνιξεν και η κόρ΄ κ΄ επόρεσεν.

Πέρνιξο με, Έταιρε, το τσιαρκούλι μ, δίγω σε.
Νιά περνίν περνίζωσε, νιά τσιαρκούλι μ΄ παίρω σε.

Πέρνιξο με, Έταιρε, το ζωνάρι μ΄ δίγω σε.
Το ζωνάρ, ς τ΄ εσόν ας εν, άλλο τάγμαν τάξο με.

Περνιξό με, έταιρε, το βραχιόλι μ, δίγω σε.
Ντο να φτάγω τ΄ άκλερον, τ΄ άψιμον να καίει ατο.
Άλλο τάγμαν τάξο με κι εγώ ΄σέν περνίζω σε.

Ασήν ψη μ΄ κι ανέτερα, τ΄ άλλα όλια δίγω σε.
Ασό χερ΄ επέρπαξεν κι ατέν πέραν έσυρεν.
Δός με, κόρη, ντ΄ έταξες, την φιλίαν ντ΄ ετάγαμε.

Έμπρια μουν λιβάδια ειν΄πάγω εκεί και δίγω σε.
Έρθαμε κι εξέρθαμε κι εξακαμπανίσταμε.

Δός με, κόρη, ντ΄ έταξες, την φιλίαν ντ΄ ετάγαμε.
Τ΄ έμπρια μουν κοιλάδα είν΄ , πάγω εκεί και δίγω σε
κι εκεί περαν κώμια είν΄ πάγω εκεί και δίγω σε.

Έρθαμε κι εξέρθαμε κι εξακαμπανίσταμε,
άρ δός, κόρη, ντ΄ έταξες και ντ΄ εσυνετάγαμε.
Διέξ΄ τ ατόν τη σκύλ΄ τον γιόν, εγώ δεν ΄κί δίγ΄ ατον

 

      
      

 

     

 

     

 

Go to top